►บลอคกู◄

โคตรร้อนอภิมหาร้อนโคตรพ่อง ร้อนเหี้ยๆ <คนมันเกรียนเเตกเพราะโลกร้อน

อากาศ... อันบางเบา ทว่า

มันโคตรพ่องจะ...^กลับไปอ่านบรรทัดเเรกใหม่

อากาศบางเบาไร้น้ำหนัก..

ปานจะทำให้เกรียนน้อยฮาคุง จมลงสู่พื้นเบื้องล่างหัวโขกธรณีคอนกรีตเสริมเหล็กเลือดอาบ

ร้อนมากยืนรอรถโรงเรียนชั่วโมงครึ่งกลางเเดดร้อนจัด>< ด้วยอย่างที่รู้ๆกันว่าอากาศเมืองโคตรจะเเสนสบาย

ปานจะล้มพับลงนอนกับพื้น (ด้วยอาการเป็นลม) หรือเเทบจะลงไปชักเสียให้ได้ (ด้วยอาการเป็นลม... บ้าหมู)

สายตามองการไกล จับจ้องประตูใหญ่ทางเข้าโรงเรียนบดินทรเดชา(สิง สิงหเสนี) อดทน!รอคอย!...

อย่างที่รู้ๆเมื่อเเดดส่องถึงกบานอันเงาวับผ่องเลื่อมใสในพระธรรมคำสอน...

หัวเกรียนๆมันก็ต้องมีการถอดไปกินขี้้ เอ้ย! เคลื่อนไหวหลบเเดดกันบ้าง กระผมจึงต้องวนเวียนสิงสู่อยู่ไปมาในที่จอดรถ...

ด้วยความที่เป็นเด็กใหม่หวเกรียนผ่องใส ชายเสื้อที่โผล่ออกมาช่าง ยั่วยวน ยั่วเขมร ยั่วพม่า ร่ำร้องเรียกหาให้ฝ่ายปกครอง เข้ามาตัดคะเเนนไอ้เด็กม.1สอบเกือบตกเเต่สะเอือกมาอยู่ห้อง2 เเล้วตบเกรียนส่งให้มันไปโรงเรียนสาธิตรามที่เอาเเต่ตัง ได้ยิ่งนัก..

นี่คือการเกริ่นนะกลัวมันจะสั้นไปสาระสำคัญมันนิดเดียว^^

เเละเราก็เดินวนใกล้ๆรถคันนึงได้เป็นเวลาพอสมวรเเล้ว ก็คิดเเล้วว่าเอาล่ะ... เสียบกุญเเจผีเข้าไป... เจ้ยไม่ใช่

เดินหลบเเดด- -* เเละเเล้วก็เกิดเหตุการสมานไมตรีขยี้บดินทรเดชาขึ้นมาระหว่างรุ่นพี่กับเด็กใหม่

รุ่นที่สองคนเดินผ่าน กล่าวทักทายด้วยถ้อยคำอันอาดูร เยี่ยงมิตรเเท้ประกันภัยจริงใจ เเต่กุเห็นเมิงเป็นเเมงสาป

"น้องจะปล้นรถเหรอ?!" 

กล้า: ...(หันไปมองหน้ารุ่นพี่โดยไม่เเสดงอารมณ์เเล้วหันกลับมา)...

กล้า:(ในใจ) กุเก็ทมุขนี้ว่ะ!!!!! สุดยอดเต้ยเลย!! มันคิดได้ไง!!!? เดี๋ยวม2.เเล้วเราจะพูดบ้าง!!!! ><

^ในใจมันก็คิดเเต่จะโขมยมุขคนอื่นหน้าด้านๆอย่างนี้เเหละ= =*

เกริ่นยาวไปนะว่ามั้ย^^

มันยาวสำหรับผมอ่ะ^^ตอนพิมพ์น่ะนะเเหมไม่งั้นได้ยาวกว่านี้เเน่... 

ปล.ตอนเเรกลืมใส่ข้อความสำคัญลงไปเเต่มีคนเม้นเเล้วคนนึง

edit @ 16 May 2008 17:36:38 by []ฮาคุง[]*-*[]